อาลัยรักแด่ย่า

posted on 29 Jan 2010 23:16 by lionreiko in MyLife

เนื่องจากว่า เมื่อเช้าตรู่วันพุธที่27 เราโดนปลุกขึ้นมาด้วยเรื่องที่น่าตกใจสุดๆ
ตอนช่วงตีห้ากว่าๆใกล้เช้า ก็มีสายเข้ามาที่มือถือเครื่องเรา(ทุกทีถึงจะหลับแล้วก็ไม่ได้ปิด)
แต่ด้วยความงึมงำมาก เลยรับสายไม่ทัน ก็แปลกใจอยู่ว่าอาโทรมาทำไม

พอมาตอนสักเจ็ดโมง พ่อเปิดพรวดเข้ามาในห้องเราแล้วบอกว่า
"ย่าเสียแล้ว"

...
จริงๆอาจไม่ใช่เรื่องแปลกนัก เพราะเมื่อกลางๆเดือนหลังจากที่เราไปเยี่ยม ย่าก็อาการไม่ดีขึ้นมาอีก จนตอนนั้นพ่อเราก็ต้องบินด่วนจากกรุงเทพกลับไปหาอีกรอบ
อยู่หนึ่งสัปดาห์เต็มๆ(ส่วนเราติดเรียน ก็เลยต้องอยู่บ้านเองคนเดียวตลอด)
แต่ที่ชวนใจหายคือ จากนั้นย่าก็ดีขึ้น อาการทรงตัวดี จนกลับมาบ้านได้แล้ว
ก็คงถึงคราวแล้วจริงๆล่ะนะ
อาเล่าว่า เมื่อคืนก่อนนั้นย่าบ่นว่าปวด ก็เลยให้ยากิน จากนั้นก็หลับไป
พอตอนตี5 มาดูอีกที ปรากฏว่าย่านิ่งแล้ว ระหว่างกำลังหลับนั่นแหละ
ย่าไปอย่างสงบสบาย ใบหน้ายิ้มด้วย
ยังไงเราก็ว่า ดีกว่าให้เป็นตอนที่กำลังอาการกำเริบทรมานๆมากเลยน่ะนะ

หลังจากพอรู้เรื่องคร่าวๆ แล้วก็ตกลงกันว่าจะเดินทางไปวันไหน
ตัดสินใจยากเหมือนกัน เพราะเรายังมีรายงานที่มีกำหนดส่งอ.ในวันอา.นี้ทางอีเมล์
แต่ก็เอาเป็นว่าจะพยายามทำให้เสร็จ(ให้ได้มากที่สุด)ตอนก่อนเดินทาง แล้วค่อยเอามาทำต่อที่บ้านนี้ก็คงทันอยู่
จากนั้นบ้านเราก็ได้ขึ้นเครื่องบินมาถึงเชียงรายเมื่อวานตอนบ่ายสี่กว่า

งานศพตามประเพณีชาวเหนือเขาจัดกันที่บ้านค่ะ
แล้ววันสุดท้ายก็ค่อยเคลื่อนศพไปเผาที่วัด จากนั้นอะไรต่อก็ว่าไป
ฉะนั้นตอนนี้ก็จอแจตลอดทั้งวันเลย
ช่วงกลางวันรับแขกบ้างเรื่อยๆ ส่วนกลางคืนมีพระมาสวดตอน2ทุ่ม

เราว่า....นี่เป็นครั้งแรกที่เจองานศพที่ไม่มีใครร้องไห้ฟูมฟายเลย
เดิมเราก็สับสนอยู่หน่อยๆว่า จะร้องไห้เยอะๆดีไหมนะ เพราะก็เสียใจอยู่มากพอควร
แต่ พอมาจริงแล้ว ความรู้สึกมันเปลี่ยนไปเลย
งานศพไม่จำเป็นร้องไห้เสียใจ ทุกคนสามารถยิ้มได้ หัวเราะได้
ที่นี่เราเห็นแต่รอยยิ้มที่มาจากน้ำใจของทุกคน ที่มาช่วยงานกันอย่างล้นหลาม
และเสียงหัวเราะที่มาจากไมตรีจิตรอย่างแท้จริง
ญาติๆไม่มีเรื่องอะไรที่ลำบากเลย เพราะมีแต่คนอาสาจะมาช่วยหมดทุกอย่าง
เพราะว่าย่าเป็นคนดังมาก
ไม่ว่างานไหนๆ งานบุญ งานศพ ย่าก็จะไปหมด
ไม่มีใครแถวนี้ที่ไม่รู้จัก "แม่อุ้ยยวง" เลย
ถ้าจำไม่ผิด ย่าเคยได้เป็นแม่ดีเด่นประจำตำบล ในงานวันแม่ปีนึงด้วย

ตัวย่าเองเป็นคนที่ใจดีและอ่อนโยนมากๆ
ย่าปฏิบัติธรรมและทำบุญอยู่ตลอดเวลา ก่อนนอนก็สวดมนต์
เมื่อก่อนเคยไปอยู่วัดของครูบาที่สนิทคุ้นเคยกันด้วย ถึงที่พม่านู่น
(แต่เพราะสังขารที่ชราขึ้น เลยต้องกลับมาอยู่บ้านตลอด)
ปกติก็ทานมังสวิรัติ เนื้อสัตว์ที่ทานได้มีแต่เนื้อปลา
ย่าจำลูกหลานทุกคนได้หมด รักและเป็นห่วงทุกคนเสมอ
ตอนพ่อโทรมาหาอาที่อยู่บ้านนี้ เราเองก็จะได้คุยกับย่าบ่อยๆ
ทุกครั้งย่าจะให้พรตลอด ให้ทีละเยอะๆหลายรอบเสียด้วย
ขนาดตอนไม่สบายอยู่รพ.ก็เรียกหาหลานทุกคน ว่าอยู่ไหน เข้าไปหาหน่อย
ย่าเป็นคนแก่ที่น่ารักที่สุดในชีวิตเราเลย

เราเสียดายอยู่ที่ วันสุดท้ายที่ได้ไปเยี่ยมย่า ตัวเราไม่ได้เข้าไปหาในห้องICU
แต่ยังไงก็ว่า ดีแล้วที่สิ่งสุดท้าย การได้กุมมือย่าเอาไว้อยู่นาน(จนเราจะเป็นลมไปวันนั้นนั่นล่ะ)
ตอนมาถึง นั่งอยู่หน้าโลง เห็นว่าอาเราคนนึงที่มาด้วยกัน ไปยืนชะโงกมองศพย่าในโลงอยู่
รู้ว่าเขาทำช่องกระจกใสเอาไว้ให้มองได้ แต่เราก็กะว่าจะไม่ไปดู เพราะกลัวเศร้ากว่าเดิม
แต่อาอีกคนมาชวนไปดูด้วยกัน เลยไป
ใบหน้าย่าดูสงบดีจริงๆ ราวกับแค่หลับไปเฉยๆ
ย่าได้หลับสบายแล้วล่ะนะคะ

คิดว่าตัวเองไม่มีเรื่องอะไรติดค้างกับย่า เพราะย่าก็ไม่เคยทำอะไรให้เรารู้สึกไม่ดี
แค่ว่า...เราเสียดายที่เวลาคุยด้วยกันแล้ว บางทีเราก็ฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง
ส่วนใหญ่ย่าพูดภาษากลางด้วยก็จริง แต่เสียงแบบคนแก่ เลยฟังลำบากหน่อยๆสำหรับเราน่ะนะ
เลยกลายเป็นว่า เราอยากคุยด้วย แต่พูดตอบไม่ค่อยจะถูกบ้าง อะไรแบบนี้
เอาเถอะ ไงก็คิดว่าที่ผ่านมาก็โอเคแล้วล่ะนะ

ชีวิตนี้เราเจอกับการตายของคนใกล้ตัวมาเกือบเยอะแล้วแฮะ
เราว่า เรื่องที่ทำให้เศร้าก็คือ
การที่รู้สึกว่า ในชีวิตนี้เราจะไม่ได้เจอกับเขาตัวต่อตัวอีกแล้ว
แต่ความจริง มันก็แค่ทางกายเนื้อเท่านั้น
ผู้ล่วงลับเขาเห็นเราอยู่ตลอด และจะคอยเฝ้าดูอยู่เสมอ
ชาติหน้าเราเจอกันอีกนะคะย่า

------------

งานสวดสามวัน เผาวันอา.ค่ะ
ส่วนตัวเรากับพ่อบินกลับบ้านบ่ายวันจันทร์
ได้เหลือเวลาให้เราได้ทำรายงานชิ้นต่อไปของอา.พอดี orz~

ทีแรกว่าจะเขียนให้ครบหมดพร้อมแปะรูป แต่เอาเท่านี้ก่อนละ
ไว้เอนทรี่หน้าค่อยเล่าต่อ ตอนนี้ทั้งง่วงทั้งวุ่นกับรายงาน แหะๆ

ดูรูปที่ถ่ายเมฆตอนนั่งเครื่องบินขาไปกันก่อนละกันนะ

 

ชอบกราเดชั่นของสีท้องฟ้าข้างบนมากเลย ไล่จากฟ้าเข้มลงมาอ่อน แถมบริเวณระดับเดียวกับเมฆก็ยังเป็นสีฟ้าอีก สวยเนอะ

Tags: rip 6 Comments

Comment

Comment:

Tweet

Your thought just about this good post is good! Hence students not have to create the dissertation and dissertation form by their efforts, they could get your assistance.

#6 By thesis (103.7.57.18|31.184.238.21) on 2012-05-19 16:12

Professors, don't like that students use Buying Essays Online options. Nevertheless, some professors do not teach a way to format essays.

#5 By Freelance Writing (31.184.238.21) on 2012-02-10 08:29

Don't understand a right way to choose the famous <a href="http://www.bestwritingservice.com/buy-term-paper-service.html">buy term paper service</a>? Select the academic papers writing service , which employ academic writing specialist who have years of papers writing experience.

#4 By FranHinton (31.184.236.16) on 2011-12-14 11:10

ไว้อาลัยครับ ผมไม่สามารถให้อะไรได้มากกว่านี้

#3 By KumashoutO27 on 2010-02-08 18:36

เสียใจด้วยนะคะ

แต่ก็ขอบคุณพระเจ้าเนอะ
ที่ท่านไปอย่างสงบ

เมื่อเช้าวันพุธที่ 27 ได้ข่าวเรื่องคุณแม่ของพี่ที่โบสถ์คนนึง
ป่วยเป็นมะเร็งมานานแล้ว จนสุดท้ายคุณหมอก็บอกว่ารักษาไม่ได้แล้ว
พี่คนนั้นส่งข่าวบอกที่โบสถ์ ให้ไปอธิษฐานเผื่อเป็นครั้งสุดท้ายเย็นวันนั้น แล้วตอนสองทุ่มจะเอาเครื่องช่วยหา่ยใจออก...
แต่อีกสอง-สามชั่วโมงต่อมาท่านก็เสีย

นี่ก็ขอบคุณพระเจ้าอีกเหมือนกันที่ท่านเสียเองเสียก่อน

ช่วงนี้เลยมีแต่เรื่องเศร้า


ปล. งานส่งเรียบร้อยเนอะ อย่าลืมอาทิตย์หน้า (7ก.พ.) ส่งอีกสองชิ้นนะจ๊ะ ส่วนเสียงที่อัดไว้เดี๋ยวอาทิตย์หน้าเอาไปให้นะ

#2 By มุก on 2010-01-31 22:41

ท่านไปสบายแล้วล่ะ

การตาย ไม่ใช่เรื่องน่ากลัวเลย จริง ๆ แล้วก็เป็นแค่การเปลี่ยนสภาพไปเท่านั้น
ที่คนกลัวน่ะ คือการพลัดพรากจากคนที่รักต่างหาก

เพชรเองก็เข้มแข็งนะ เข้มแข็งจนเรานับถือเลยล่ะ

ยังไงก็ทำใจให้สบายเข้าไว้ สู้เรื่องเรียน+เรื่องงานต่อไปนะจ๊ะ

ป.ล. คิดถึงเน้อ ไม่ได้เจอกันน้านนานละ

ป.ล.2 ตอบที่เพชรถามเรื่องกล้อง เราใช้กล้องดิจิตอลคอมแพ็คธรรมดานี่แหละจ้า ของเราเป็น PENTAX Optio E50 น่ะ ถ่ายวีดีโอก็ชัดพอควรในระดับนึง (ขนาด 480) แต่ที่มันดูชัด สงสัยเพราะเดี๋ยวนี้ยูตุ๊บมันปรับปรุงระบบแล้วน่ะ เลยแสดงผลไฟล์วีดีโอได้ดีขึ้น